Alkimos archive 2

«Παιδομάζωμα» 60 χρόνια μετά… Ασάφειες και σκιές

2009-07-01T11:56:00.000-07:00

Αναδημοσίευση από Alkimosarchive 1 (Πέμπτη, 10 Απρίλιος 2008)
.

Η εθνική τραγωδία «ταμπού» - Tα ντοκουμέντα - H εμπλοκή του ονόματος Κόκκαλη και κάποια «καυτά» ερωτήματα που χρίζουν απαντήσεων...

Συμπληρώθηκαν φέτος 60 χρόνια, από τον καιρό που έλαβε χώρα μια από τις ξεχασμένες εθνικές τραγωδίες. Το «παιδομάζωμα». Που είναι ένα από τα ακόμη ανοιχτά θέματα του Εμφυλίου, ιδίως στην ιστορική έρευνα, και που κάποιοι ακούστηκε να το χαρακτηρίζουν «παιδοσώσιμο», ή «παιδοφύλαγμα»…

Εξήντα χρόνια πριν, στις 4 Μαρτίου 1948, από τον ραδιοσταθμό της «Ελεύθερης Ελλάδας» μεταδίδεται η παρακάτω ανακοίνωση της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης: «Στο τελευταίο βαλκανικό συνέδριο των Νέων, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Βελιγράδι στις 3 Μαρτίου 1948, μετά από πρόταση του Έλληνα αντιπροσώπου, αποφασίσθηκε ομόφωνα από όλους τους αντιπροσώπους των δημοκρατικών χωρών να ενδιαφερθούν και να δώσουν βοήθεια σε 12.000 παιδιά από την Ελλάδα. Τα παιδιά αυτά είναι ηλικίας 3-15 ετών. Αυτά θα μεταφερθούν στις γειτονικές δημοκρατικές χώρες, όπου θα τους παρασχεθεί βοήθεια και εκπαίδευση. Για κάθε 25 παιδιά θα υπάρχει μια δασκάλα η οποία θα τα φροντίζει».

Η επιχείρηση απομάκρυνσης των παιδιών καταγγέλθηκε από την ελληνική κυβέρνηση ενώπιον του ΟΗΕ ως "γενοκτονία" και "έγκλημα κατά της ανθρωπότητας", με το επιχείρημα ότι τα παιδιά αυτά αρπάχτηκαν με τη βία από τις οικογένειές τους. Η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση, από την άλλη μεριά, ισχυρίστηκε ότι η επιχείρηση υπαγορευόταν από ανθρωπιστικούς λόγους, με κύριο σκοπό να σωθούν τα παιδιά από τον πόλεμο. (Baerentzen 1987)

Ας δούμε τι λέει ο διορισμένος από το ΚΚΕ υπεύθυνος του παιδομαζώματος Γεώργιος Χ. Μανούκας («Παιδομάζωμα» – 2003, Εκδ. «Πελασγός»):

"Αυτό το απαίσιο σχέδιο είχαν καταστρώσει δια να το προβάλουν σαν όπλο δικαιολογίας στους ξένους. Πώς τάχα έπαιρναν τα παιδιά σα φοβισμένο κοπάδι από το «κυνηγητό των αεροπλάνων»! Ως τις «πύλες εισόδου» έφθαναν και μερικοί γονείς εκτός από εκείνους πού έφερναν στην αγκαλιά τα μωρά ! Ήθελαν να συνοδεύσουν τα παιδιά τους ως το τελευταίο Ελληνικό σημείο! Ποτέ δεν είδα δραματικότερη στιγμή από εκείνη του αποχωρισμού των παιδιών απ’ τους γονείς των!!! Δεν ημπορούσα νά κοιμηθώ έτη 15 ήμερες που διήρκεσε το δράμα αυτό, απ' τη συγκίνηση πού δοκίμαζα. Τα παιδιά, έφθαναν κατά εκατοντάδες, κατατσακισμένα κυριολεκτικώς απ' τις πολυήμερες κακουχίες. Αρκετά ήσαν αρρωστά! Οι γονείς κατησπάζοντο μια, δύο... χίλιες φορές, τα παιδάκια τους. Ξεκινούσαν να γυρίσουν αφού το κατατυραννούσαν με τα αγκαλιάσματα και τα φιλήματα, μα ξαναγύριζαν και φώναζαν: «σταθείτε να ξαναφιλήσουμε τα παιδιά μας»!! Παρέες παρέες οι γυναίκες, μάνες, στεκόταν βουβές, άλλες μοιρολογούσαν ως που νά απομακρυνθούν τα κάρα με τα μαύρα καραβάνια. Σε όλους τους λόγγους αντηχούσαν γοερές κραυγές!..."

Το «παιδομάζωμα» ή ...«παιδοσώσιμο» είναι ακόμη από τα ανοιχτά θέματα του Εμφυλίου. Ιδίως στην ιστορική έρευνα. Για παράδειγμα, δεν είναι ακόμη γνωστό το πολιτικό πλαίσιο της παραπάνω απόφασης. Ποιος την πήρε; Το ΚΚΕ; Ή μήπως σε επίπεδο «Διεθνούς»; Πώς και πότε και από ποιους έγιναν οι συνομιλίες για την οργάνωση της κολοσσιαίας επιχείρησης της ασφαλούς μεταφοράς χιλιάδων παιδιών; Πριν από την «Επιτροπή Βοήθειας στο Παιδί», που ιδρύθηκε από την κυβέρνηση του βουνού, και πριν ο διάσημος καρδιολόγος Πέτρος Κόκκαλης (πατέρας του Σωκράτη Κόκκαλη), αναλάβει την εποπτεία όλης της επιχείρησης (ως Υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας), τι είχε προηγηθεί;

Ακόμη και ο τελικός αριθμός αμφισβητείται. Αν και η επίσημη εκδοχή της ΕΒΟΠ έκανε λόγο για 25.000 παιδιά, οι τότε ελληνικές αρχές της Αθήνας έκαναν λόγο για 28.000 παιδιά. Η διαφορά ίσως να οφείλεται στο ότι τα παιδιά που βρέθηκαν στη Γιουγκοσλαβία δεν βρίσκονταν κάτω από την ομπρέλα της ΕΒΟΠ (έρευνα Θανάση Μητσόπουλου). Ο Ιάκωβος Μιχαηλίδης (επίκουρος καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο) κατεβάζει τον αριθμό στις 23.000.

Μια κατά προσέγγιση εικόνα δίνουν τα στοιχεία του ερευνητή (και καπετάνιου του ΕΛΑΣ, Θανάση Μητσόπουλου): Στην Αλβανία πέρασαν 3.300 παιδιά (σχεδόν όλα προωθήθηκαν σε άλλες χώρες), στη Βουλγαρία εγκαταστάθηκαν 2.000 παιδιά, στην Ανατολική Γερμανία 1.000 παιδιά. Από τη Γιουγκοσλαβία πέρασαν 12.000 παιδιά, αλλά τα περισσότερα μεταφέρθηκαν σε άλλες χώρες. Στην Ουγγαρία εγκαταστάθηκαν περίπου 2.000 παιδιά, στην Πολωνία 3.500 παιδιά, στη Ρουμανία 5.664 παιδιά, στην Τσεχοσλοβακία πάνω από 3.500 παιδιά και στην ΕΣΣΔ περίπου 1.000 παιδιά.

Οι ιστορικοί ανάμεσα στα άλλα αντιμετωπίζουν και μεγάλο πρόβλημα με τα αρχεία που αφορούν εκείνη την περίοδο. Με εξαίρεση το κομμάτι του αρχείου του ΚΚΕ που βρέθηκε στο ΚΚΕεσ. και είναι ανοιχτό στην έρευνα, για το υπόλοιπο οι δυσκολίες παραμένουν ανεξήγητα μεγάλες.

Στον αντίποδα, το «παιδοφύλαγμα» της Φρειδερίκης. Κι εκεί τα επίσημα αρχεία είτε δεν υπάρχουν είτε αποδεικνύονται αναξιόπιστα, ακόμη και χαλκευμένα (π.χ. υπόθεση «Αγιος Στυλιανός» Θεσσαλονίκης). Πάντως, χιλιάδες παιδιά βρέθηκαν υιοθετημένα κυρίως στις ΗΠΑ με τη μεσολάβηση των ΑΧΕΠΑΝΣ, ενώ δεν έλειψαν και οι αποκαλύψεις, ιδίως από το '50 και μετά για κυκλώματα υιοθεσίας.

Σύμφωνα με έρευνα της Τασούλας Βερβενιώτη (ιστορικός), στις 53 παιδουπόλεις που ιδρύθηκαν από τη Φρειδερίκη υπολογίζεται (με τα επίσημα στοιχεία του 1950) ότι φιλοξενήθηκαν 18.000 παιδιά και ότι το συνολικό σχέδιο προστάτευσε 65.000 παιδιά. Πάντως, και τα νούμερα αυτά αμφισβητούνται και η ιστορικός εκτιμά τον συνολικό αριθμό των παιδιών τα οποία έτυχαν προστασίας από τους εμπολέμους στις 50.000.Το φετινό καλοκαίρι, τα 60 χρόνια από τότε, θα γιορταστούν σε κάποιες από τις παιδουπόλεις της Τσεχίας, της Ουγγαρίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και βέβαια στα Σκόπια. Τα παιδιά του 1948 θα ξαναγυρίσουν και θα ξανασυναντήσουν τους λιγοστούς συνομηλίκους, που για πολλούς λόγους έμειναν τελικά για πάντα στις «νέες πατρίδες».

.
Τα δικά μου ερωτήματα σχετικά με το θέμα αυτό, είναι:
.
- Ποια είναι η επιρροή που ασκήθηκε επάνω σε εκείνα τα παιδιά σε ότι αφορά την συνείδηση, την κοσμοαντίληψη και την κουλτούρα;
.
- Πως είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι το σκληρό, απολυταρχικό σοβιετικό εκπαιδευτικό σύστημα, δεν επεδίωξε να διαμορφώσει ένα νέο είδος Γενιτσάρων;
.
- Μήπως υπάρχει σχέση κάποιων από αυτά τα παιδιά, με όσα διαδραματίζονται τον τελευταίο καιρό εις βάρος της χώρας μας, στα Βαλκάνια;
.
- Μέχρι ποιο βαθμό περιλαμβάνονται σε αυτή την εκδοχή και γνωστά ονόματα του δημόσιου βίου;
.

Είναι γεγονός πως υπάρχουν πολλά στοιχεία, τα οποία φανερώνουν ότι όντως κάτι περίεργο συμβαίνει στα Βαλκάνια, στο οποίο πρέπει να συμμετέχουν και σύγχρονοι «Γενίτσαροι». Θυμίζω, ότι μετά την νίκη των συμμάχων έναντι των Γερμανών, πολλοί «ναζιστές» χρησιμοποιήθηκαν από την CIA σε ειδικές στρατιωτικές αποστολές, σε ερευνητικά προγράμματα υψίστης σημασίας καθώς και …αλλού. Γνωρίζοντας την αποτελεσματικότητα των Σοβιετικών μεθόδων να παράγουν «ζωντανές μηχανές πολέμου» και κατασκοπίας, γιατί να μη δεχτούμε και το ενδεχόμενο ότι θα υπάρχουν και πολλοί εξ αυτών, οι οποίοι είναι ελληνόπουλα του «παιδομαζώματος», σε εντεταλμένη υπηρεσία των Αμερικανικών ή άλλων συμφερόντων σήμερα; Τα ίδια ισχύουν βέβαια και για τον αντίποδα, που είναι τα παιδιά που υποτίθεται ότι στρατολογήθηκαν από την Φρειδερίκη και στάλθηκαν στην Αμερική.

.
Αυτό πιστεύω ότι είναι ένα από τα θέματα που χρίζουν πολύ σοβαρής έρευνας…
.
Σύνδεσμοι:
.
Η τραγωδία των παιδιών στα χρόνια του Εμφυλίου
Το παιδομάζωμα κατά την Τουρκοκρατία
Το ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ της Μακεδονίας όπως το είδε το ΚΚΕ
Από την σκοπιά του Στρατή Μυριβήλη
Επιστολή περί «παιδομαζώματος» από έναν πολίτη
.

~~~~~

Διαφθορά: Η σημερινή κερκόπορτα του Ελληνισμού

2009-06-12T04:04:00.000-07:00

Αναδημοσίευση από Alkimosarchive 1 (Παρασκευή, 27 Φεβρουάριος 2009)

Προσηλωμένοι στα προσχήματα και πέφτοντας με τα μούτρα στην υπερκατανάλωση, αφήσαμε την «πίσω πόρτα» ανοιχτή, και ο εχθρός είναι ήδη μέσα …παίρνοντας μάλιστα θέση. Μήπως είναι άραγε αργά για ανασυγκρότηση και ανάκαμψη;

«Σύμφωνα με όλες τις έρευνες, η Ελλάδα γίνεται ολοένα πιο διεφθαρμένη με το πέρασμα του χρόνου», έγραφε ο Γιώργος Κύρτσος την περασμένη εβδομάδα, και παρατηρεί εύστοχα:

.
«Οι αρνητικές εξελίξεις στερούν από την κυβέρνηση Καραμανλή το ηθικό πλεονέκτημα, το οποίο έχει τεράστια πολιτική σημασία σε συνθήκες κρίσης.

.
Μαζικό φαινόμενο

.
Η τελευταία έρευνα που έγινε για λογαριασμό του ελληνικού παραρτήματος της οργάνωσης Διεθνής Διαφάνεια επιβεβαιώνει ότι η διαφθορά στη χώρα μας έχει πάρει διαστάσεις μαζικού φαινομένου. Διαφθορά στο ΕΣΥ, την πολεοδομία, το υπουργείο Οικονομικών, το υπουργείο Μεταφορών αλλά και στον ιδιωτικό τομέα.

.
Οι περισσότεροι πολίτες συμμετέχουν, παθητικά ή ενεργητικά, στα κυκλώματα της διαφθοράς, συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη της παραοικονομίας και στη δημιουργία πρόσθετων οικονομικών και κοινωνικών δυσλειτουργιών.

.
Ο κ. Καραμανλής επένδυσε πολιτικά στη λαϊκή απαίτηση για πάταξη της διαφθοράς και επιβολή της διαφάνειας στο δημόσιο βίο. Αξιοποίησε στην πορεία προς τις εκλογές του 2004 τα κυβερνητικά σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ και πέτυχε ένα εντυπωσιακό εκλογικό αποτέλεσμα. Η κυβερνητική συνέχεια, όμως, της ΝΔ δεν ήταν στο ύψος των προσδοκιών που δημιούργησε στους πολίτες.

.
Ραγδαία επιδείνωση

.
Όλες οι έρευνες και οι ειδικές μετρήσεις δείχνουν ραγδαία επιδείνωση σε ζητήματα διαφθοράς στη χώρα μας. Η εμπλοκή ισχυρών κυβερνητικών στελεχών και παραγόντων σε κάθε είδους διαχειριστικά σκάνδαλα -από τα ομόλογα μέχρι την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου- στέρησε σταδιακά από τον κ. Καραμανλή το ηθικό πλεονέκτημα.»

.
Η δικιά μου παρατήρηση είναι, πως το ηθικό πλεονέκτημα δεν το έχει χάσει μόνο η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, αλλά η πλειονότητα των ελλήνων πολιτών. Από τη στιγμή που έχουν χάσει τον μπούσουλα και έχουν αφήσει τον «κάθε άνεμο της διδασκαλίας» να τους παρασέρνει από τη μία δίνη στην άλλη, που έπαψαν να βασίζονται σε δοκιμασμένες από τον χρόνο αξίες, τότε οι ελπίδες για ανάκαμψη είναι από ελάχιστες έως ανύπαρκτες.

.
Οι δοκιμασμένες αυτές αξίες, που έχουν ριχτεί πια στον κάλαθο των αχρήστων, είναι αυτές που χαρακτήριζαν κάποτε αυτόν τον λαό, που του έδιναν ταυτότητα, και σκοπό ύπαρξης. Αυτό που βλέπει όμως κάποιος σήμερα γύρω του, είναι μάλλον πολίτες μιας παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας, που έχει κάνει ύψιστο ιδανικό την υπερκατανάλωση των προϊόντων των πολυεθνικών.

.
Όλα δυστυχώς δείχνουν, ότι οι προσπάθειες των προπαγανδιστών έχουν πετύχει, πράγμα το οποίο σημαίνει, πως οι κυβερνήσεις δεν είναι, παρά ο καθρέφτης των ίδιων των πολιτών -αυτών που τους ανέβασαν στην εξουσία.

"Βαριές κουβέντες και πεσιμιστικό πνεύμα", θα σπεύσουν κάποιοι να πουν. Δεν είναι όμως αυτή η αλήθεια; Και η αλήθεια είναι ως γνωστόν συνήθως ...πικρή!

***

σ.σ.: Προτείνω να διαβάσετε (όσοι δεν το έχετε κάνει ήδη) το πολύ καλό άρθρο στο ΑΝΤΙ: «Χρειαζόμαστε μια νέα Φιλική Εταιρεία» (εδώ), καθώς και τα πολύ ενδιαφέροντα και αφυπνιστικά σχόλια που το συνοδεύουν.

.
Παραθέτω εδώ αντιπροσωπευτικά ένα απ' αυτά:

.
@70 - οκτώ

«Τώρα είναι αργά για δάκρυα σύντροφοι.

Αφού τινάξαμε την μπάνκα στον αέρα, περιμένουμε τώρα μία νέα “Φιλική Εταιρεία” να μας σώσει από την χρεοκοπία (με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται);

Η Φιλική Εταιρεία κάποτε μας βοήθησε να αποκτήσουμε την ελευθερία μας, σήμερα αυτήν την έχουμε αλλά δεν έχουμε λεφτά να βάλουμε βενζίνη στο Cayenne.

Όλοι γνωρίζαμε ότι μπορεί κάποτε να σκάσει αυτή η Νεοελληνική φούσκα αλλά προτιμούσαμε να μην το σκεφτόμαστε και να προβάλλουμε σοβαρά επιχειρήματα του τύπου “έχει ο θεός” ή “η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει”.

Αλλά μην ανησυχείτε, σίγουρα αυτοί που προκάλεσαν αυτό το οικονομικό τσουνάμι κάτι θα έχουν σκεφτεί και για εμάς.

Πάντα έτσι δεν γινόταν εξάλλου;»

~~~~~

Είμαι πάλι εδώ!

2009-06-10T02:12:00.000-07:00

Αγαπητοί φίλοι,

.
Μετά από αρκετή δουλειά τελικά ανακάλυψα την ρίζα του προβλήματος, που έχει να κάνει με το «σφράγισμα» του «Alkimos archive». Υπήρξαν κάποια άρθρα που έχουν γραφεί στο παρελθόν και τα οποία έχουν βλάψει αρκετά σοβαρά τα συμφέροντα αυτών που επιχειρούν να καθιερώσουν τη Νέα Τάξη Πραγμάτων. Τα άρθρα αυτά είχαν διαγραφεί –απροειδοποίητα- αρκετό καιρό πριν, όχι μόνο από το δικό μου μπλοκ αλλά και από όλα τα άλλα στα οποία είχαν αναδημοσιευθεί.

.
Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι εδώ πρόκειται όχι μόνο για αστυνόμευση της διακίνησης ιδεών, μέσω της παροχής δωρεάν χώρου για τη δημιουργία μπλοκ, αλλά και για μια άνευ προηγουμένου φασιστική τακτική λογοκρισίας.

.
Όταν προφανώς διαπίστωσαν ότι η «κρυφή» διαγραφή άρθρων δεν αρκεί, διότι ακολουθούσαν όλο και ποιο καυστικά άρθρα, τότε αναγκάστηκαν να εφαρμόσουν την μέθοδο …«πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι». Τόσο απλά…

.
Αυτή η εμπειρία μας δίνει το μάθημα, ότι θα πρέπει πλέον να εφαρμοστούν άλλοι μέθοδοι επικοινωνίας, οι οποίοι θα απαιτήσουν ποιο εξειδικευμένους «κώδικες» αντίληψης, ώστε να μην μπορούν τα δικά τους «ραντάρ» να τους εντοπίσουν!

.
Εδώ πρόκειται για την επιβίωσή μας ως νοήμονα όντα, δεν πρέπει να το βάλουμε κάτω. Όποιος συμβιβαστεί, θα πρέπει να καταβάλει στην …είσοδο των συνόρων τους, το τίμημα, που λέγεται: κυριότητα ελεύθερης βούλησης.

.
Η μάχη αυτή δεν κερδίζεται με εξεγέρσεις βίας -διαδηλώσεις, μολότοφ και τις άλλες αναχρονιστικές μεθόδους- διότι αυτοί οι μέθοδοι είναι ποια γνωστοί και εφαρμόζονται τις περισσότερες φορές από τους ίδιους, προβοκατόρικα. Η μόνη αποτελεσματική μέθοδος άμυνας είναι η προσωπική ΕΡΕΥΝΑ, η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ των οικογενειών, των φίλων και όλων των ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ανθρώπων.

.
Η μαζική, ΕΙΡΗΝΙΚΗ διαμαρτυρία, είναι επίσης πολύ αποτελεσματικό όπλο, διότι αυτό που ΤΡΕΜΟΥΝ είναι οι «μαζικές εξεγέρσεις». Δεν παύει η μάζα του κόσμου να αποτελεί το κεφάλαιο επάνω στο οποίο επενδύουν.

.
Αν θέλετε λοιπόν, κάντε γνωστό, μέσα από τα δικά σας μπλοκ ή στους φίλους σας, ότι είμαι πάλι εδώ, ότι οι ελεύθερες φωνές δεν φιμώνονται και ότι όντως «ένα θα κλείνουν αυτοί και δέκα άλλα θα ανοίγουν».
.

Με ειλικρινή φιλικά αισθήματα,

.
Άλκιμος

.
Η νέα μου διεύθυνση:

http://alkimosarchive.wordpress.com/

Προς τα πού αρμενίζει η Ελλάδα;

2009-06-09T04:33:00.000-07:00

Αναδημοσίευση από Alkimosarchive 1 (Κυριακή, 14 Σεπτέμβριος 2008).
.

Ο τυφώνας της παγκόσμιας αλλαγής έχει πλήξει αναμφίβολα και την Ελλάδα. Προς τα πού όμως έχουμε βάλει εμείς ρότα; Θα ακολουθήσει η Ελλάδα το «ρεύμα της αφομοίωσης» ή έχει ακόμα δυνάμεις αντίστασης;

Πως γίνεται να μπορεί ένα «Navigator of the Seas», με ένα πλήρωμα 1.185 ατόμων και δυνατότητα φιλοξενίας άνω των 2.000 επιβατών, να μπορεί να αρμενίζει τις θάλασσες προσφέροντας ασφάλεια, ψυχαγωγία και ξενοιασιά στους επιβάτες του; Πως γίνεται να μη συμβαίνει το ίδιο και με το «κρουαζιερόπλοιο» που λέγεται, Ελλάς, που δεν αρμενίζει βέβαια στις κατά γράμμα θάλασσες, αλλά στη θάλασσα του χρόνου και της ιστορίας;

Υπάρχουν κράτη –ειδικά στον δυτικό κόσμο- τα οποία μοιάζουν από πλευράς λειτουργίας σαν ένα «Navigator of the Seas». Όπως για παράδειγμα η Δανία και η Σουηδία. Τι το διαφορετικό υπάρχει στη δομή αυτών των κρατών που δίνει την ευκαιρία στους πολίτες να απολαμβάνουν μια αξιοζήλευτη ευημερία και ασφάλεια; Έχει μήπως να κάνει με τον πολιτισμό και την «ποιότητα» των πολιτών ή μήπως βρίσκονται αλλού οι αιτίες; Τι έχουν κατορθώσει τα κράτη αυτά που αδυνατούν άλλα κράτη να το μιμηθούν;

Υποτίθεται πως η ίδρυση της Ε.Ε. είχε σκοπό, να οδηγήσει τους λαούς της Ευρώπης σε ένα τέτοιο μοντέλο ευημερίας. Τι έχει καταφέρει προς αυτή την κατεύθυνση, και πόσο ρεαλιστικό είναι πραγματικά να επιτευχθεί αυτός ο στόχος;

Δεν έχω σκοπό να κάνω εδώ μια εκτεταμένη ανάλυση γύρω από αυτό το ζήτημα. Θα ήθελα μόνο να προκαλέσω τον προβληματισμό, θέτοντας τα ακόλουθα επί τάπητος:

Για να απολαύσει κάποιος ένα θαυμάσιο ταξίδι μέσα στην «θαλπωρή», την πολυτέλεια και την ασφάλεια του «Navigator of the Seas», θα πρέπει να γίνει «πελάτης». Να καταβάλει δηλαδή ένα τίμημα στον ιδιοκτήτη αυτού του πλωτού συγκροτήματος, προκειμένου να εξαγοράσει τις υπηρεσίες του..

Μήπως συμβαίνει το ίδιο και με τα κράτη «πρότυπα» που προανέφερα; Μήπως εξαγοράζουν οι πολίτες εκεί, τις υπηρεσίες ενός άψογου δημοσιονομικού συστήματος; Αν είναι έτσι, τότε πως γίνεται αυτό; Μήπως με την πληρωμή φόρων; Η μήπως καταβάλουν στη πραγματικότητα κάτι περισσότερο; Και ποιος είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ο «ιδιοκτήτης» αυτού του δημοσιονομικού συστήματος, από τον οποίο μπορεί να αγοράσει κάποιος αυτές τις υπηρεσίες;

Σας θυμίζει κάτι η έκφραση «σουηδικό μοντέλο»;(*) Ήταν έκφραση του Γιώργου Παπανδρέου, που θυμήθηκε πριν από λίγο καιρό τα φοιτητικά χρόνια που πέρασε στη Σουηδία. Οι λαμπρές επιδόσεις αυτού του συστήματος φαίνεται να αποτελούν το δικό του όραμα, για την πολιτική που επιθυμεί να εφαρμόσει αν γίνει ποτέ πρωθυπουργός.

Είναι όμως ποτέ δυνατόν να εφαρμοσθεί στην Ελλάδα ένα τέτοιο είδος διακυβέρνησης; Πολλά από τα νέα ευρωπαϊκά κράτη, όπως Κροατία, Πολωνία, Τσεχία, δείχνουν όχι μόνο να το επιθυμούν αλλά κάνουν πολλά ώστε να το προσεγγίσουν Ακόμα και στα Σκόπια φαίνεται να υπάρχει μια ανάλογη διάθεση, ειδικά από πλευράς των Σοσιαλιστών.

Ποιο είναι όμως το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ τίμημα που πρέπει να καταβάλει ένας λαός προκειμένου να φτάσει σε αυτό το στόχο; Διότι υπάρχει όντως ένα ΠΟΛΥ ΑΚΡΙΒΟ τίμημα, το οποίο καλούνται να καταβάλλουν όχι το «πλήρωμα» αλλά οι «ΠΕΛΑΤΕΣ»!!!

Ας ψάξουν λοιπόν όσοι ενδιαφέρονται, να βρουν ποιο είναι αυτό το τίμημα, διότι όλα δείχνουν πως και η χώρα μας «σπρώχνεται» προς την υιοθέτηση αυτού του συστήματος, και δεν είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ που το ευαγγελίζεται αυτό, αλλά έμμεσα και τα κόμματα που αποτελούν τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και η πρόσφατα αναδυόμενη δύναμη των Οικολόγων-Πράσινων.

(*) Για μια διευκρίνηση σχετικά με το Σουηδικό μοντέλο, βλέπε εδώ.

(η συνέχεια στο Β' Μέρος)

~~~~~

Ποια είναι τα σχέδια των Γερμανών για την Ελλάδα και πως ερμηνεύονται τα σκάνδαλα;

2009-06-09T03:29:00.000-07:00

Αναδημοσίευση από Alkimosarchive 1 (Δευτέρα, 6 Οκτώβριος 2008)

Μήπως τα όσα βγαίνουν στο φως γύρω από την Deutsche Telekom είναι «σήμα κινδύνου» και για τα ελληνικά συμφέροντα; Τι συμβαίνει πραγματικά με τους Γερμανούς;

Σημερινά άρθρα στις κορυφαίες γερμανικές εφημερίδες Süddeutsche Zeitung (εδώ) και Frankfurter Rundschau, επισημαίνουν, ότι το νέο σκάνδαλο με την Deutsche Telekom παίρνει μεγάλες διαστάσεις. Τα νέα στοιχεία που βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας δείχνουν ότι και η θυγατρική T-Mobile είχε εφαρμόσει σύστημα παρακολούθησης των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Συγκεκριμένα, η εν λόγω εταιρεία παρακολουθούσε επί σειρά ετών τις επικοινωνίες τους, και τις αρχειοθετούσε κατά άτομο. Μολονότι δεν έχει αποδειχθεί ακόμα κάποια κατάχρηση αυτών των δεδομένων, δεν παύει να είναι εντούτοις η πράξη αυτή παράνομη και άκρως ανησυχητική.

Όλα αυτά θυμίζουν πρακτικές σοβιετικού καθεστώτος, και μας αναγκάζουν να σκεφτούμε το ενδεχόμενο, να έχουν υιοθετηθεί οι μέθοδοι αυτοί από το νέο γερμανικό κράτος, το οποίο προέκυψε μετά την πτώση του τοίχους του Βερολίνου.

Δεν είναι δικαιολογημένη λοιπόν η δική μας καχυποψία και ο συσχετισμός των σκανδάλων αυτών (βλέπε εδώ), με όσα (σκόρπια) έχουν αποκαλυφθεί σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών (C4I), των μαύρων ταμείων της Siemens, καθώς και της (δια της πλαγίας οδού) πώλησης του ΟΤΕ στην εν λόγω εταιρεία;

(η συνέχεια στο αρχείο)

~~~~~

Επαγγελματίες πολιτικοί

2009-06-05T03:56:00.000-07:00

Αναδημοσίευση από Alkimosarchive 1 (Τρίτη, 26 Μάιος 2009)
.

Επειδή η προσοχή των λεπτομερειών δεν αφορά μόνο τους ηγέτες (βλέπε προηγούμενο άρθρο, εδώ), αλλά όλους τους σκεπτόμενους ανθρώπους,

ιδού μια λεπτομέρεια:

Ακούω τον τελευταίο καιρό όλο και ποιο συχνά (ειδικά από δημοσιογράφους) τον όρο «επαγγελματίες πολιτικοί», και αναρωτιέμαι, συνειδητοποιούν αυτοί οι άνθρωποι τι λένε;

Αν είναι κανόνας, η χώρα να κυβερνιέται από επαγγελματίες πολιτικούς, τότε πως είναι δυνατόν να έχουμε ακόμη την ψευδαίσθηση της λεγόμενης ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (αν όχι άμεσης έστω Αντιπροσωπευτικής); .

Όταν βάζουν μπροστά στο λαό (τον ...πελάτη) μια λίστα από «επαγγελματίες πολιτικούς» (όπως γίνεται όταν πρόκειται για υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους ή ...μπογιατζήδες) τότε το λογικό είναι να διαλέξει ο καθένας με κρητήριο όχι το ποιός τον αντιπροσωπεύει ιδεολογικά, αλλά ποιός θα κάνει καλύτερα την δουλειά του και θα του …κοστίσει λιγότερο. Διότι αυτό σημαίνει στο κάτω κάτω επαγγελματίας: Προσφέρω υπηρεσίες και αμείβομαι γι’ αυτές (εκτός βέβαια τα …τυχερά).

Από ποια σχολή βγαίνουν τελικά αυτοί οι «επαγγελματίες»; Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να διαμαρτυρηθούμε για την ελλιπή κατάρτιση που παρέχουν στους σπουδαστές τους δηλαδή.

Ας σοβαρευτούμε επιτέλους, αν οι πολιτικοί δεν προέρχονται από τις τάξεις του λαού και αν δεν ασκούν τα καθήκοντά τους ως λειτούργημα και όχι ως επάγγελμα, τότε ας μη περιμένουμε προκοπή.

Αν φτάσαμε να μη συνειδητοποιούμε αυτή τη λεπτομέρεια, που είναι η ειδοποιός διαφορά, ότι η πολιτική δηλαδή σε μια Δημοκρατία δεν γίνεται να ασκείται από «επαγγελματίες» αλλά από άξιους λαϊκούς εκπροσώπους (“λαϊκούς” με την έννοια του λαού γενικά και όχι την έννοια που έχουν προσδώσει ορισμένοι, δηλαδή του αμόρφωτου και του απλοϊκού), τότε θα πρέπει να ακουστεί πάλι (για την νοημοσύνη μας όμως αυτή τη φορά), το γνωστό:

.
«Δυστυχώς επτωχεύσαμεν!»

~~~~~

Ηγέτες: Οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά

2009-06-05T03:35:00.000-07:00

Αναδημοσίευση από Alkimosarchive 1 (Τρίτη, 26 Μάιος 2009)
Γράφει ο Ο Οίστρος(*)
.

Εξ όνυχος τον λέοντα

Έτσι λέγανε οι Αρχαίοι ημών θέλοντας να τονίσουν πως από μια λεπτομέρεια μπορείς να βγάλεις γενικότερα συμπεράσματα.

Ο πραγματικά ικανός και σπουδαίος δάσκαλος, επιχειρηματίας ή ηγέτης, φαίνεται όχι μόνο από την δύναμη της επιβολής, την πρωτοτυπία των ιδεών, την τόλμη των αποφάσεών του, αλλά και από την προσοχή που δίνει στις λεπτομέρειες.

Η πολιτική ιστορία του τόπου έχει καταγράψει πάμπολλες περιπτώσεις σχετικές με τη σημασία που έδιναν στη λεπτομέρεια ο Ιωάννης Καποδίστριας (που επέβλεπε προσωπικά το σκούπισμα του Κυβερνείου στην Αίγινα), ο Χαρίλαος Τρικούπης (που έκοψε ένα ασήμαντο κονδύλιο που επιγραφόταν «τροφαί γαλών», λέγοντας πως αν οι γάτες του Υπουργείου πιάνουν ποντίκια – δε χρειάζονται τροφή, αν πάλι δεν πιάνουν – δε χρειάζονται οι ίδιες), ο Ελευθέριος Βενιζέλος (που πρόσεξε πως από τη στολή ενός ανώτατου αξιωματικού λείπανε δυο κουμπιά), ή ακόμα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που ανεβαίνοντας μια σκάλα σε κάποια επίσημη επίσκεψη του σε ξένη χώρα, επισήμανε πως δυο σκαλοπάτια της ήταν επικίνδυνα).

Δυστυχώς φαίνεται πως παρόμοιοι, πραγματικά μεγάλοι πολιτικοί μας έχουν τελειώσει. Οι επίγονοι τους, ούτε δύναμη επιβολής, ούτε πρωτοτυπία ιδεών, ούτε τόλμη των αποφάσεών διαθέτουν, αλλά ούτε και την πρέπουσα προσοχή στις λεπτομέρειες δίνουν.

Θυμάμαι κάποτε που παρακολούθησα στην τηλεόραση ρεπορτάζ από μια προεκλογική περιοδεία του Σημίτη (όταν ήταν πρωθυπουργός) στην Κρήτη, που ενώ μιλούσε στα πλήθη των οπαδών του, χαλούσε ο κόσμος από χαιρετιστήριους πυροβολισμούς των πιο θερμόαιμων από αυτούς. Και έβλεπα τον πρωθυπουργό της χώρας να παρακολουθεί με ένα ευφρόσυνο χαμόγελο στο πρόσωπό του, την τέλεση μπροστά στα μάτια του συρροής παραβάσεων του Νόμου: οπλοκατοχή, οπλοχρησία, διατάραξη της κοινής γαλήνης, ενδεχόμενοι κίνδυνοι τραυματισμών και ένα σωρό άλλα. Και το χειρότερο, ούτε φάνηκε πως του πέρασε από το μυαλό, να σταματήσει αμέσως το λόγο του και να πει, στον παριστάμενο, λίγα μέτρα πιο πίσω, αρχηγό της Αστυνομίας της Κρήτης, αντί να καμαρώνει σα γύφτικο σκεπάρνι με τους λοιπούς επίσημους, να κατεβεί από την εξέδρα και να διατάξει τη σύλληψη των παραβατών του Νόμου. Θα έχανε ίσως κάποιους ψήφους, αλλά θα έδινε ένα τεραστίας σημασίας μάθημα στους πολίτες και στους πολιτικούς.

Λεπτομέρειες θα μου πείτε. Μα πολλές φορές από την παραγνώριση της σημασίας τέτοιων λεπτομερειών, φτάνουμε σε πολύ σοβαρότερα φαινόμενα, στα Ζωνιανά, στη ζαχοπουλιάδα, στο Βατοπέδι και άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός.

(*) ΤΟ ΦΙΣΤΙΚΙ

~~~~~

Οι εντός των τειχών «βάρβαροι»

2009-06-04T11:26:00.000-07:00

Η δύναμη των μπλοκ, είναι η αγανακτισμένη φωνή του πολίτη

και αυτή δεν φιμώνεται.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ θα ήθελα να εκφράσω προς όλους τους φίλους, γνωστούς και άγνωστους, που έσπευσαν να μου συμπαρασταθούν, μετά την άδικη αυτή επίθεση που δέχτηκα, η οποία φανερώνει τον πανικό αυτών που το έκαναν.

.
Στο μεταξύ μαθαίνω όμως, ότι δεν ήμουν ο μόνος ο οποίος φιμώθηκε βίαια.

.
Ήταν τόσο ωμή και τόσο ερασιτεχνική αυτή η κίνηση, που από μακριά φωνάζει πως δεν πρόκειται για «ξένο δάκτυλο», αλλά για καθαρά ελληνική …βαρβαρότητα, διότι η ξενομανία έκανε τον Νεοέλληνα να γίνει ένα πολύ κακό κακέκτυπο αυτού που πάσχισε τα τελευταία 20-30 χρόνια να μιμηθεί. Έγινε τελικά χειρότερος των «βαρβάρων» (βλέπε εδώ).

.
Η ωμότητα αυτή είναι πρώτιστα ορατή σε όλες ανεξαιρέτως τις δημόσιες υπηρεσίες, χωρίς να εξαιρούνται φυσικά και οι «επαγγελματίες» πολιτικοί μας.

.
Αυτοί δεν έχουν μόνο τους αστυνομικούς στην υπηρεσία τους, για την προσωπική τους «προστασία» (προστασία από ποιους; Μήπως από τα εξαγριωμένα πλήθη;), αλλά και ένα ολόκληρο παρακράτος, το οποίο ενεργοποιείται κατά βούληση από αυτούς, σε έναν «ανορθόδοξο πόλεμο», όχι εναντίον του εχθρού της χώρας, αλλά οποιουδήποτε απειλεί τα προσωπικά τους συμφέροντα και αυτά των σπονσόρων τους.

.
Η βλάβη που έχει προκληθεί στα συμφέροντά τους από την εναλλακτική δημοσιογραφία/ενημέρωση των μπλοκ, είναι τόσο μεγάλη, που έχουν πάθει πανωλεθρία. Τα παπαγαλάκια τους αντί να πηγαίνουν τώρα πετώντας, όπως παλιά, πηγαίνουν «σούρνοντας», διότι δεν μπορούν να καταλάβουν ακόμα τι έχει συμβεί. Πως γίνεται, από τη μια στιγμή στην άλλη, να έχουν χάσει την παγιωμένη υπερεξουσία τους.

.
Δεν υπάρχει ποιο ανόητη και ποιο σπασμωδική πράξη, από τη φίμωση της φωνής του πολίτη!

.
Ξεχνούν, ότι ο πολίτης είναι ανώνυμος και δεν είναι ένας, είναι πολλοί, είναι η «Λερναία Ύδρα», που όταν ξυπνήσει και συνειδητοποιήσει τη δύναμή της, αλίμονο τότε σε όποιον βρίσκεται μέσα στο πεδίο ορατότητάς της. Και στο «πεδίο ορατότητας» σήμερα των πολιτών είναι αρκετοί από αυτούς, που ο χαρακτηρισμός «λαμόγια» τους είναι πολύ ήπιος.

.
Όσο φτάνει η ημέρα των εκλογών τόσο ποιο βίαια και αλλοπρόσαλλα θα ενεργούν, γι αυτό ας είμαστε καλύτερα σε επιφυλακή, όσοι από εμάς εξακολουθούν να κινούνται έξω από τα …συρματοπλέγματα.

~~~~~

Η αναστήλωση του πύργου της Βαβέλ!

2009-06-04T09:19:00.000-07:00

Αναδημοσίευση από Alkimosarchive 1 (Σάββατο, 25 Απρίλιος 2009)
.

Η «Νέα Τάξη» σε πλήρη εξέλιξη. Ένας νέος «πύργος» υψώνεται. Ποια ήταν τα θεμέλια και ποια τα σχέδια που οδήγησαν στην κατασκευή του;

Η ανθρωπότητα δείχνει να έχει καταφέρει τελικά να επανέλθει στα σχέδια εκείνα, τα οποία κάποτε την διέσπασαν σε διαφορετικές εθνότητες, φιλές και πολιτισμούς, σύμφωνα με όσα περιγράφει το πρώτο βιβλίο της Βίβλου, η Γένεση:

«ΚΑΙ ολόκληρη η γη ήταν μιας γλώσσας, και μιας φωνής.

Και όταν κίνησαν από την ανατολή, βρήκαν μια πεδιάδα στη γη Σεναάρ· και κατοίκησαν εκεί.

Και ο ένας είπε στον άλλον: Ελάτε, ας κάνουμε πλίθες, και ας τις ψήσουμε σε φωτιά· και η μεν πλίθα τούς χρησίμευσε αντί για πέτρα, η δε άσφαλτος τους χρησίμευσε αντί για πηλό.

Και είπαν: Ελάτε, ας κτίσουμε για μας μια πόλη και έναν πύργο, που η κορυφή του να φτάνει μέχρι τον ουρανό· και ας αποκτήσουμε για μας όνομα, μήπως και διασπαρούμε επάνω στο πρόσωπο της γης.

Και ο Κύριος κατέβηκε για να δει την πόλη και τον πύργο, που οικοδόμησαν οι γιοι των ανθρώπων.

Και ο Κύριος είπε: Να, ένας λαός, και όλοι έχουν μία γλώσσα, και άρχισαν να το πραγματοποιούν· και τώρα δεν θα εμποδιστεί σ' αυτούς κάθε τι που σκοπεύουν να κάνουν· ελάτε, ας κατέβουμε, και ας συγχύσουμε εκεί τη γλώσσα τους, για να μη καταλαβαίνει ο ένας τη γλώσσα τού άλλου.

Και από εκεί ο Κύριος τους διασκόρπισε επάνω στο πρόσωπο ολόκληρης της γης· και σταμάτησαν να κτίζουν την πόλη. Γι' αυτό, το όνομά της ονομάστηκε Βαβέλ· επειδή, εκεί ο Κύριος σύγχυσε τη γλώσσα ολόκληρης της γης· και από εκεί ο Κύριος τους διασκόρπισε επάνω στο πρόσωπο ολόκληρης της γης.»-(Γεν. 11:1-9) (Μετάφραση Σπύρου Φίλου).

Πολλοί άνθρωποι υπάρχουν, ακόμα και σήμερα, οι οποίοι συμβουλεύονται την Αγία Γραφή κατά καιρούς, και μερικοί μάλιστα την έχουν διαβάσει πολλές φορές και σέβονται το άγγελμά της. Άλλοι πάλι, θέλοντας να φέρουν το «έμβλημα» του «διανοούμενου», την αγνοούν επιδεικτικά, υιοθετώντας διάφορες λεγόμενες «νεωτεριστικές» ή «προοδευτικές» ιδέες. Κάποιες από αυτές είναι, η θεωρία της εξέλιξης, σχετικά με την καταγωγή του ανθρώπου, ο μηδενισμός (nihilisme)·, που οδήγησε στον Κομουνισμό και την Οκτωβριανή επανάσταση στη Ρωσία και άλλες ποιο σύγχρονες. Αυτό όμως που έπαιξε καθοριστικό ρόλο σχετικά με την άποψη περί Θεού, ήταν οι ιδέες του εβραϊκής καταγωγής Μπαρούχ Σπινόζα (1632-1677), ο οποίος συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες μορφές του ορθολογιστικού ρεύματος που κατέκλυσε την Ευρώπη του 17ου αιώνα. Σύμφωνα με τον Σπινόζα, ο Θεός και ο κόσμος είναι το ίδιο πράγμα. Ο κόσμος μας είναι Θεός ή Φύση. Η συγκεκριμένη θέση οδήγησε τον Σπινόζα στον πανθεϊσμό ή παμψυχισμό και δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι στην εποχή του το όνομά του είχε γίνει συνώνυμο της αθεΐας. Την επαναστατική αυτή άποψη σχετικά με τον Θεό υιοθέτησαν έκτοτε πολλοί «νεωτεριστές», μεταξύ των οποίων και ο Αλβέρτος Αϊνστάιν.

Οι περισσότεροι σήμερα που έχουν ενστερνιστεί αυτές τις απόψεις, ούτε καν γνωρίζουν την προέλευσή τους και τις αιτίες (μερικές φορές και τις σκοπιμότητες) που οδήγησαν τους εμπνευστές στους σε αυτές. Απλά της «φόρεσαν» όπως φοράει κάποιος «Αρμάνι» ή «Versace», για να θεωρείται …«προχωρημένος» ή όπως λεγόταν στη δεκαετία 80-90 …«φευγάτος».

Αυτή η επιφανειακή όμως υιοθέτηση θεωριών, οι οποίες αφορούσαν βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις, έφεραν στο προσκήνιο μια «νέα ηθική» η οποία ονομάστηκε «αμοραλισμός», που σημαίνει «ο ξένος (άσχετος) με την ηθικότητα», σύμφωνα με τον Robert Micro. Αυτή η νέα κατάσταση λειτούργησε όμως στη πραγματικότητα ως το υπέδαφος, επάνω στο οποίο επρόκειτο να ανοικοδομηθεί στη πραγματικότητα η λεγόμενη «Νέα Τάξη Πραγμάτων».

Οι αφελείς που βιάστηκαν να υιοθετήσουν αυτές τις «νέες ιδέες» (βλέπε εδώ), δεν κατάλαβαν, ότι γινόντουσαν στη πραγματικότητα δωρεάν προπαγανδιστές ενός σκοτεινού σχεδίου για παγκόσμια κυριαρχία, από ορισμένους ιδιωτικούς κύκλους μια διεθνούς «ελίτ».

Αυτό το «αρχιΤΕΚΤΩΝΙΚΟ» σχέδιο για ανοικοδόμηση ενός νέου «Πύργου της Βαβέλ», δεν είναι πρόσφατο. Έχει δουλευτεί εδώ και αιώνες, αλλά τώρα έχει αρχίσει όχι μόνο να φαίνεται, αλλά και να ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ.

Όλα δείχνουν, πως σύντομα πρόκειται να ακούσουμε (και δυστυχώς να δούμε) πολύ περισσότερα επ’ αυτού, αλλά σήμερα, μετά από αυτή την εισαγωγή θα παραπέμψω σε όσα ενδιαφέροντα έχουν γραφτεί στο «The Market Oracle», το οποίο σας μεταφέρω, μεταφρασμένο από τη Βίκυ Χρυσού:

(…η συνέχεια στο αρχείο)

~~~~~

Για γενικευμένη κοινωνική αναταραχή προειδοποιεί η Παγκόσμια Τράπεζα

2009-06-04T08:17:00.000-07:00

Αναδημοσίευση από Alkimosarchive 1 (Δευτέρα, 25 Μάϊος 2009)
.

«Κανείς δεν ξέρει τί θα συμβεί, το καλύτερο είναι να προετοιμαζόμαστε»

Λίγες μέρες μετά το περίφημο συνέδριο στον Αστέρα της Βουλιαγμένης, έρχεται ένας από τους κεντρικούς πρωταγωνιστές, ο Robert Zoelick, πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, να μιλήσει για ενδεχόμενο κοινωνικών αναταραχών λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, αν δεν ληφθούν μέτρα που θα τις αποτρέψουν.

.
Όπως δήλωσε στην ισπανική εφημερίδα El Pais, αν δεν ληφθούν μέτρα, «υπάρχει κίνδυνος για σοβαρή οικονομική και ανθρωπιστική κρίση, με πολύ σοβαρές επιπτώσεις».

.
«Κανείς δεν ξέρει τί θα συμβεί, το καλύτερο είναι να προετοιμαζόμαστε για κάθε ενδεχόμενο», πρόσθεσε, χωρίς να αποκλείσει και αστάθμητους παράγοντες, όπως είναι η Νέα γρίπη(!).

.
Οι κυβερνήσεις πρέπει να αρχίσουν να προετοιμάζονται για υψηλά ποσοστά ανεργίας, υπογράμμισε ακόμη ο κ. Zoelick.

.
Ανέφερε μάλιστα ότι η ανατολική Ευρώπη αντιμετωπίζει «μία επικίνδυνη κατάσταση», λόγω της συρρίκνωσης των οικονομιών της περιοχής.

.
Η Παγκόσμια Τράπεζα έχει προειδοποιήσει ότι η οικονομική κρίση θα πλήξει τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, που σε μεγάλο βαθμό βασίζονται στις εξαγωγές προς τα αναπτυγμένα κράτη, αλλά και τις φτωχότερες οικονομίες του πλανήτη που επαπειλούνται με «ανθρωπιστική καταστροφή».

.
Για να αντιληφτείτε τη σοβαρότητα αυτής της προειδοποίησης, καλό είναι να ρίξετε μια ματιά εδώ, για να μάθετε ποιος είναι ο εν λόγω κύριος.

.
Η προειδοποίηση αυτή βέβαια δεν μας ξαφνιάζει, διότι παρόμοια δήλωση είχε κάνει πρόσφατα και ο Jean-Claude Juncker (εδώ), ο προεδρεύων της ευρωζώνης, καθώς και ο επικεφαλής του ΔΝΤ, Dominique Strauss-Kahn (εδώ), το ιδιαίτερο που σημειώνουμε εδώ είναι το «από ποιόν» προέρχεται η προειδοποίηση, σε ποια χρονική στιγμή δίνεται και ιδιαίτερα η επισήμανση «να ληφθούν μέτρα».

.
Το εύλογο ερώτημα που γεννάται τώρα, είναι: Τι μέτρα εννοεί ο …ποιητής;

Μήπως χαράχτηκε ήδη η γραμμή πλεύσης, στη…Βουλιαγμένη;

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ

~~~~~

Η εξέλιξη του ελληνικού πολιτικού λόγου στο διάβα των αιώνων

2009-06-04T08:09:00.000-07:00

Αναδημοσίευση από Alkimosarchive 1 (Παρασκευή, 29 Μάϊος 2009)
.

Το λίκνο της δημοκρατίας και του ορθού λόγου υπό κατοχή βαρβάρων;

Αποφάσισα να δανειστώ κάποιο κείμενο από το Δελτίο Τύπου για μια νέα έκδοση του ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ(*), το οποίο αυθόρμητα με έκανε να σκεφτώ αυτά που είδε εχθές ο ελληνικός λαός στις τηλεοράσεις του. Την τηλεμαχία (debate) δηλαδή μεταξύ των πολιτικών αρχηγών του τόπου. Το κείμενο αυτό, αναφερόμενο στην αρχαία Αθήνα, έλεγε μεταξύ άλλων τα εξής :

.
«Ο πολιτικός λόγος των επώνυμων, αλλά και ανώνυμων Αθηναίων, όπως ο Θεμιστοκλής, ο Περικλής, ο Σοφοκλής, ο Ηρόδοτος, ο Σωκράτης, ο Αριστοφάνης, είτε από την καθέδρα των Σχολών τους, είτε από το ελεύθερο βήμα της Πνύκας, λειτούργησε έκτοτε και εξακολουθεί να λειτουργεί ως γονιμοποιό σπέρμα, ως σπερματικός λόγος, στην όλη πνευματική πορεία του δυτικού κόσμου και όχι μόνο. Πράγματι, ο λόγος αυτός, που διασώθηκε στα κείμενα του 5ου και 4ου π. Χ. αι., κατέδειξε και ανέδειξε την ιδιαιτερότητα του ελληνικού πολιτικού πολιτισμού στο μεσουράνημά του, την αθηναϊκή δημοκρατία, και άγγιξε τα όρια των δυνητικών ανθρωπίνων επιτευγμάτων, τα οποία έκτοτε προσπαθεί να φτάσει και να ξεπεράσει ο ανθρώπινος νους.»

.
Καθώς διάβασα λοιπόν αυτά και σκεπτόμενος ότι οι άνθρωποι αυτοί, στους οποίους αναφέρεται το κείμενο, έζησαν στον ίδιο αυτό τόπο πριν από εικοσιπέντε περίπου αιώνες, έκανα τον εξής συλλογισμό: Αν υπήρχε τρόπος να παρακολουθούσαν οι άνθρωποι αυτοί αυτά που είδαμε εμείς εχθές, τι να σκέπτονταν άραγε για το …γονιμοποιό σπέρμα του λόγου των σύγχρονων πολιτικών αρχηγών του τόπου τους; Ξέρεται ποια απάντηση έδωσα στον εαυτό μου; Ότι θα κατέληγαν στο συμπέρασμα του Fallmerayer, χωρίς ούτε καν να γνωρίζουν ποιος ήταν αυτός. Ίσως το μόνο ενδεχόμενο που θα μπορούσαν να δεχτούν, στη καλύτερη περίπτωση, θα ήταν, πως μετά από εικοσιπέντε αιώνες επιβίωσαν τελικά μόνο ΕΙΛΩΤΕΣ!

.
Ακούσαμε εχθές αλήθεια λόγο ελευθέρων ανθρώπων, με ιδεολογικό σφρίγος, με όραμα, με οξύνοια πνεύματος; Ποιες ήταν οι εκφράσεις αυτές που θα καταγραφούν στην Ιστορία, που έχουν εμπνεύσει και εμψυχώσει το λαό; Εκφράσεις, που θα περίμενε κανείς φυσιολογικά από τους (δήθεν) απογόνους εκείνων των σπουδαίων ανθρώπων;

.
Που είναι οι εξελικτές τώρα να μας λύσουν την απορία;

.
Ποια εξέλιξη βλέπουν μετά από εικοσιπέντε αιώνες στο πνευματικό επίπεδο των σημερινών Ελλήνων; Διότι μας αφορά όλους, αφού εμείς είμαστε αυτοί που στέλνουν αυτούς τους ανθρώπους στη Βουλή - εκτός κι αν είναι εξωγήινοι ή η ομάδα Έψιλον, που μας τους έστειλαν από τον …Σείριο.

.
Εγώ πάντως βλέπω τον Θεμιστοκλή, τον Περικλή και τους υπόλοιπους να αποσύρονται στη σιωπή τους, με το κεφάλι σκυμμένο…

.
Τι να σημαίνει αυτό άραγε;

(*)infognomonpolitics.blogspot.com

~~~~~

Η καταστροφική απληστία των κερδοσκόπων δεν αναχαιτίζεται

2009-06-04T07:58:00.000-07:00

Αναδημοσίευση από Alkimosarchive 1 (Σάββατο, 30 Μάϊος 2009)

Le Monde: Η επόμενη οικονομική κρίση έχει ήδη αρχίσει.

Σε μια περίοδο κρίσης, η είδηση αυτή θα έπρεπε να θεωρείται καλή: η τιμή του βαρελιού πετρελαίου, που είχε πέσει στα 32 δολάρια τον Δεκέμβριο του 2008, ξεπέρασε και πάλι το φράγμα των 60 δολαρίων. Οι οδηγοί των αυτοκινήτων θα πρέπει βέβαια να πληρώνουν περισσότερα για να γεμίσουν το ντεπόζιτο, αλλά η αύξηση της τιμής του πετρελαίου δεν αποτελεί ένδειξη πως αφήνουμε την κρίση πίσω; Ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα άρχισαν και πάλι να κινούν τις μηχανές τους; Ότι οι καταναλωτές άρχισαν και πάλι να ξοδεύουν και οι επιχειρήσεις να προσλαμβάνουν; Τα ερωτήματα αυτά βάζει άρθρο που δημοσιεύεται στη γαλλική Le Monde(*), ατενίζοντας από τώρα την «επόμενη» οικονομική κρίση.

.
Δυστυχώς, τα πράγματα δεν είναι έτσι. Η ζήτηση είναι άτονη. Για πρώτη φορά από το 1945, η παγκόσμια κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος αναμένεται φέτος να μειωθεί. Σε όλα τα λιμάνια του κόσμου, δεξαμενόπλοια έτοιμα να βουλιάξουν από το βάρος περιμένουν να αυξηθούν κι άλλο οι τιμές για να παραδώσουν εκατομμύρια τόνους που δεν ξέρουν τι να τους κάνουν. Γιατί λοιπόν η τιμή του πετρελαίου διπλασιάστηκε μέσα σε δύο μήνες; Επειδή, σε μεγάλο βαθμό, οι «τρέιντερς» (χρηματιστές) άρχισαν και πάλι να κερδοσκοπούν με τον μαύρο χρυσό. Και στις αρχές του 2008, άλλωστε, ο λόγος που οι τιμές των πρώτων υλών είχαν φτάσει σε ύψη ρεκόρ ήταν η κερδοσκοπία.

.
Υποβοηθούμενες από τα κράτη, οι τράπεζες έχουν την αίσθηση ότι, γι' αυτές, η μεγάλη κρίση πέρασε. Όλα πρέπει λοιπόν να ξαναγίνουν όπως πριν. Κι ας είχε ανακοινώσει τον περασμένο μήνα η ομάδα G20 στο Λονδίνο ότι «καταλυτικό ρόλο στην κρίση έπαιξε η αδυναμία της ρύθμισης και του ελέγχου του χρηματοπιστωτικού τομέα». Πιο διακριτικοί, αλλά εξίσου αποφασισμένοι, οι οικονομικοί «παίκτες» συνεχίζουν τις αδιαφανείς πρακτικές τους. Δεν περνάει μήνας, για παράδειγμα, που μια τράπεζα ή ένα χρηματιστήριο να μην δημιουργεί ένα «παράλληλο χρηματιστήριο» το οποίο λειτουργεί μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα. Οι Αγγλοσάξωνες έχουν ήδη κατασκευάσει έναν όρο: dark pools. Σας άρεσαν τα subprimes και τα άλλα τιτλοποιημένα προϊόντα όπου οι τραπεζίτες, εν αγνοία σας, τοποθετούσαν τις οικονομίες σας; Αύριο θα λατρέψετε το Xetra Midpoint Smartpool, το Chi-X-Delta και το NeuroDark.

.
Εκτός από την αδιαφάνεια, ο άλλος παράγων που προκάλεσε την κρίση ήταν η απληστία. Κι εδώ, όλα αλλάζουν για να μην αλλάξει τίποτα. Είναι αλήθεια ότι το μεταβλητό μέρος των απολαβών θα μειωθεί ελαφρώς, αλλά στις Ηνωμένες Πολιτείες το σταθερό μέρος θα αυξηθεί από 50% σε 100%. Όπως εξηγεί ο Κένεθ Λιούις, γενικός διευθυντής της Bank of America που οφείλει τη σωτηρία της στα 45 δισεκατομμύρια δολάρια με τα οποία την ενίσχυσε το κράτος, ο στόχος της τράπεζας είναι να επιστρέψει το συντομότερο δυνατό αυτή τη βοήθεια. Και τι είναι το πρώτο που θα κάνει στη συνέχεια; «Θα επανεξετάσουμε το σύστημα των αμοιβών και θα επαναφέρουμε τα μπόνους».

.
Ο Κένεθ Λιούις λέει δυνατά αυτό που οι συνάδελφοί του δεν τολμούν να πουν: πως όταν δουλεύεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα, το να κερδίζεις εκατομμύρια δολάρια ή ευρώ είναι «φυσιολογικό».

.
Στο βιβλίο του «Το χρήμα χωρίς αφέντη», ο Σαρλ-Ανρί Φιλιπί (πρώην συνεργάτης του Λοράν Φαμπιούς και μέχρι πρόσφατα διευθυντής του γαλλικού υποκαταστήματος της HCBC) εξηγεί πώς, με την πάροδο των αιώνων, το χρήμα από μέσο χειραφέτησης έγινε θρησκεία. Και η απληστία έγινε ένα πραγματικό σύστημα διακυβέρνησης.

.
Βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής της κρίσης, σημειώνει ο Γάλλος αρθρογράφος. Τα έκτακτα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν (διάσωση τραπεζών, πακέτα ανάκαμψης) ελήφθησαν. Μένει το πιο ουσιαστικό: να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των αποταμιευτών. Στο μεταξύ, όσοι έχουν τη δύναμη να πλουτίσουν ξανά βιάζονται να το πράξουν. Ετοιμάζοντας την επόμενη κρίση.

.
(*)ΑΠΕ-ΜΠΕ / Le Monde

~~~~~

Οικολόγοι Πράσινοι και φασισμός

2009-06-04T03:45:00.001-07:00

Αναδημοσίευση από Alkimosarchive 1 (Ιούλιος 2008) .

Τι κρύβεται πίσω από τις υπέρμετρες περιβαλλοντικές ευαισθησίες και τα οικολογικά κινήματα; Είναι πράγματι τόσο άσχημα τα πράγματα με την μόλυνση του περιβάλλοντος ή μήπως «παράγεται» απλά το σχετικό «κλίμα» προκειμένου να δικαιολογηθεί η εφαρμογή «έκτακτων» μέτρων; Ποια η σχέση όλων αυτών

με τον αποκρυφισμό και τον φασισμό;

Αναμφίβολα, υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν ειλικρινείς ανησυχίες για όσα βλέπουμε να συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας και είναι άξιες επαίνου οι όποιες «πρωτοβουλίες πολιτών», οργανωμένες ή μη. Θα ήταν όμως χρήσιμο να μάθουμε να βλέπουμε όχι «μυωπικά» αλλά περιμετρικά. Αν είναι δυνατόν, ας κάνουμε μάλιστα προσπάθεια να δούμε και πίσω από την επιφάνεια.

Επειδή το μπλοκ αυτό έχει ως σκοπό την συμβολή στην αποκαθήλωση των «ειδώλων» και την ανάδειξη της αλήθειας, θα ήταν παράλειψη να μην αγγίξουμε και αυτό το λεπτό θέμα, δηλαδή της «ευαισθησίας» για το περιβάλλον και το ιδεολογικό του υπόβαθρο. Χωρίς να επιχειρούμε να θίξουμε τους μεμονωμένους πολίτες με τις ανησυχίες και τις πρωτοβουλίες τους, καλό θα ήταν να σκεφτούμε την πιθανότητα να υπάρχει κάποιος μηχανισμός, ο οποίος λειτουργεί παρασκηνιακά και έχει ως στόχο να εκμεταλλευτεί την δυναμική αυτού του είδους των περιβαλλοντικά ευαίσθητων ανθρώπων. Πως θα το κάνει αυτό; Απλά, προσπαθώντας να τους συσπειρώσει σε μια παγκόσμια κίνηση προστασίας του περιβάλλοντος. Για να το πετύχουν όμως αυτό, θα έπρεπε να τους κάνει πρώτα να αισθανθούν τον υποτιθέμενο κίνδυνο και ακολούθως να τους υποκινήσει σε οργανωμένη δράση. Αν αυτή η υπόθεση εργασίας είναι η αλήθεια, τότε τι πιστεύετε; Ποιο όνομα θα ήταν καταλληλότερο γι' αυτή την κίνηση από το «οικολόγοι» ή «πράσινοι»;

Μολονότι έχουμε εδώ κάποιους ανθρώπους που έχουν αναπτύξει αυτού του είδους τις ευαισθησίες, παρατηρούμε να συμβαίνει εντούτοις κάτι παράδοξο ανάμεσα σ’ αυτούς που έχουν οργανωθεί στις διάφορες ομάδες (πολιτικά κόμματα, ΜΚΟ κ.λ.π.). Αυτό είναι, ότι ενώ δείχνουν να έχουν αγάπη για την φύση και τα ζώα, δείχνουν αντίθετα ελάχιστο ενδιαφέρον για τον ΑΝΘΡΩΠΟ. Είναι σαν να βλέπουν τους εαυτούς τους ως κάποια ελίτ, που είναι ταγμένη να σώσει τον πλανήτη από τον εχθρό που λέγεται ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Δεν σας θυμίζει κάτι αυτό; Δεν μοιάζουν με τους φανατικούς θρησκευόμενους, που πιστεύουν ότι έχουν εξασφαλίσει οι ίδιοι το εισιτήριο για τον παράδεισο και βλέπουν τους άλλους ανθρώπους με …μισό μάτι; Δεν μοιάζουν επίσης με τους Γερμανούς της εποχής του Γ’ Ράιχ (ίσως και πολλούς που ζουν σήμερα) οι οποίοι έβλεπαν τους εαυτούς τους ως τους «εκλεκτούς»;

.
Δεν εμπεριέχει μια τέτοια νοοτροπία στοιχεία φασισμού;
.

Πως γίνεται τέτοιου είδους οργανώσεις να έχουν ταυτόσημες ιδέες και πρακτικές με την λεγόμενη «Νέα Τάξη»; Μήπως δεν αποτελούν τελικά τίποτα άλλο παρά τους «Δούρειους Ίππους» της «Νέας Τάξης»; Το μέσο δηλαδή, το οποίο χρησιμοποιείται για την στρατολόγηση των απανταχού νεοαρίων, οι οποίοι θα αποτελέσουν την αιχμή του δόρατος για την επικράτηση τους;

Το «fearsociety.gr», σε μια ανάλυση που κάνει για το περιεχομένο του βιβλίου της Janet Biehl και του Peter Staudenmaier «ΟΙΚΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Μαθήματα από την Γερμανική εμπειρία» (Εκδόσεις Ισνάφι, 2003), γράφει τα εξής:.

"Οι βιοκεντρικές αντιλήψεις των Ναζί δεν περιορίστηκαν σε ιδεολογικά σχήματα αλλά βρήκαν και πρακτική εφαρμογή μέσα στο εθνικοσοσιαλιστικό σχέδιο. Νομοσχέδια που εγκρίθηκαν από τη ναζιστική κρατική μηχανή συμπεριλαμβάνουν τη θεσμοθέτηση των πρώτων φυσικών καταφύγιων και την εισαγωγή σε μεγάλη κλίμακα μεθόδων οργανικής καλλιέργειας κάτω από την επιγραφή «lebensgesetzliche Landbauweise» (η καλλιέργεια της γης σύμφωνα με τους νόμους της φύσης). Ακόμη και η εκπόνηση μεγάλων τεχνικών έργων στη ναζιστική Γερμανία, όπως η κατασκευή των περίφημων γερμανικών αυτοκινητόδρομων, γινόταν κάτω από αυστηρά θεσμοθετημένους όρους για τον σεβασμό των υδροβιότοπων και των δασών. Επιπλέον οι ίδιες αυτές τάσεις ήταν εκείνες που τούς οδήγησαν σε ακόμη πιο ακραίες και ριζοσπαστικές «λύσεις». Σύμφωνα με τον Staudenmaier, «[η] συμβολή του αντιουμανιστικού δόγματος και της φετιχοποίησης της φυσικής ‘καθαρότητας’ προσέφερε, όχι απλώς και μόνο μια βάση αιτιολόγισης, αλλά ένα κίνητρο για τα πιο στυγερά εγκλήματα του Τρίτου Ράιχ».

Το δεύτερο δοκίμιο του βιβλίου από την Janet Biehl ασχολείται περισσότερο με την μεταπολεμική πολιτική σκηνή της Γερμανίας. Το εγχείρημα της εισχώρησης πολλών προπαγανδιστών του νεοφασισμού στο Πράσινο κίνημα που αναπτύχθηκε κατά τη δεκαετία του ’70 και ύστερα και οι οικολογικές ανησυχίες των συνεχιστών του Εθνικοσοσιαλιστικού «οράματος» είναι τα κύρια θέματα τα οποία ερευνά το δοκίμιο τής Biehl και σίγουρα θα «τραβήξει» περισσότερο τους αναγνώστες που ενδιαφέρονται για τις πολιτικές συνθήκες που επικρατούν στη σύγχρονη Γερμανία.

Παρόλο όμως που η ανάλυση των αριστερών και οικολογικών πεποιθήσεων συγγραφέων, βασίζεται σε στέρεες ιστορικές βάσεις, στο σημείο όπου η ανάλυσή τους επιθυμεί να γίνει μια επίκαιρη κριτική, τα πράγματα γίνονται κάπως θολά. Στην προσπάθειά της η Biehl να τραβήξει την διαχωριστική γραμμή μεταξύ ανθρωποκεντρισμού και βιοκεντρισμού, στην τελευταία σελίδα του δοκιμίου της, γράφει: «[ό]ταν η φράση ‘σεβασμός για τη φύση’ καταλήγει να σημαίνει ‘ευλάβεια’ προς τη φύση, τότε εύκολα μπορεί να μετατραπεί σε μια θρησκεία, την οποία διάφοροι ‘Πράσινοι Αδόλφοι’ μπορούν να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά για αυταρχικούς σκοπούς». Εδώ βλέπουμε, κατά την άποψή μου, μια σύγχυση που δεν έπρεπε να γίνεται. Η μικρή απόσταση που χωρίζει τον «σεβασμό» από την «ευλάβεια» αδυνατεί να περιγράψει το τεράστιο χάσμα που χωρίζει τον βιο- από τον ανθρωπο- κεντρισμό. Τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά και ξεκάθαρα. Ο ανθρωποκεντρισμός δεν απορρίπτει τον «σεβασμό για τη φύση», φτάνει ο τελικός σκοπός να είναι η κάλυψη των αναγκών των συνανθρώπων μας. Στην ανθρωπιστική κοσμοθεωρία μέτρο για όλα είναι ο άνθρωπος. Μέσα στο πλαίσιο του ανθρωπισμού ο «σεβασμός για τη φύση» είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την εργαλειακή μεταχείριση της φύσης, η οποία θεωρείται ότι στερείται συνείδησης. Αντίθετα όταν η φύση αντιμετωπίζεται ως αυταξία και ο «σεβασμός για τη φύση» μετατρέπεται σε αυτοσκοπό, διαχωρισμένο από τις ανθρώπινες ανάγκες, τότε έχουμε απομακρυνθεί πάρα πολύ από τα ανθρωπιστικά ιδεώδη και ο χαρακτηρισμός «βιοκεντρισμός» είναι ο πλέον δόκιμος όρος."

(ολόκληρο το κείμενο θα το βρείτε εδώ)

Επειδή το δικό μου μέλημα είναι η νηφάλια παρατήρηση και αξιολόγηση των γεγονότων και η αναζήτηση της αλήθειας, δεν θέλω να είμαι δογματικός ούτε εμπαθής. Δεν είναι όμως φανερή μια αναβίωση «περίεργων» τάσεων πίσω από αυτή την «μοντέρνα» παγκόσμια κίνηση, που θέλει να διεκδικήσει την θέση του «Προστάτη» και «Σωτήρα» του πλανήτη; Ας το κρίνει ο καθένας μόνος του. Εγώ παρουσίασα εδώ απλά μια παράμετρο. Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλα πολλά, τα οποία είμαι βέβαιος ότι αργά η γρήγορα θα έρθουν στο φως.

Προσωπικά πάντως δεν θα πάψω να πιστεύω, ότι δεν υπάρχει τίποτα ποιο όμορφο από την φροντίδα για τον άνθρωπο και την αγάπη για την αλήθεια και το αληθινό. Το κάλπικο και το δόλιο δεν αντέχουν στον χρόνο!

. .
~~~~~

Μόνιμο “συρματόπλεγμα” στο “Alkimos archive” από την Google

2009-06-03T15:39:00.000-07:00

Η φασιστική δράση της Νέας Τάξης Πραγμάτων σε πλήρη εξέλιξη.

Το τελευταίο άρθρο με τίτλο «Επιστροφή στον Οικουμενικό Ελληνισμό» (εδώ) ήταν φαίνεται η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της …υπομονής, για τους «άγρυπνους φρουρούς» του συστήματος. Ήταν οβίδα μεγατόνων, διότι φανέρωσε τρισδιάστατα, την αχίλλειο πτέρνα του ακλόνητου σχεδίου δράσης τους, που είναι η οικουμενικότητα των λαών, βασισμένη σε ακριβή γνώση, ανθρωπιά και αρετή.

.
Το σχέδιο δράσης τους βασίστηκε στη στρατηγική του «διαίρει και βασίλευε». Αυτός ο κατακερματισμός των λαών, ακολουθούμενος από την υποδούλωση στα πάθη, στις μεθοδευμένες θρησκευτικές και φιλοσοφικές διδασκαλίες και στον φανατικό επιστημονισμό, λειτούργησε για αιώνες άκρως αποτελεσματικά.

.
Όταν το ανωτέρω άρθρο δημοσιεύτηκε στο ANTINEWS, κάποιος σχολιαστής δήλωσε μεταξύ άλλων πως «ο Άλκιμος ξέφυγε από την πεπατημένη» και θα συμφωνήσω μαζί του, διότι αυτό ακριβώς είναι και το ζητούμενο… Να τολμήσει κανείς να ξεφύγει από την πεπατημένη. Διότι η «πεπατημένη» προσδιορίζει το όριο μέσα στο οποίο έχουν επιβάλει να κινείται και ο λόγος, όχι διότι τους ενδιαφέρει η διατήρηση μιας οποιασδήποτε τάξης, αλλά για να έχουν τον απόλυτο έλεγχο επάνω σε όλα τα νοήματα. Τι σημαίνει αυτό;

.
Η «πεπατημένη» είναι ο φραγμός, μέσα στον οποίο μόνο επιτρέπετε να κινούνται οι «έγκριτες» σκέψεις. Αυτό συμβαίνει, διότι θα υπάρχει αλλιώς ο κίνδυνος να διακινούνται νοητικοί κώδικες οι οποίοι θα είναι εκτός ελέγχου! Αυτό είναι το μόνο τους μέλημα. Είναι δηλαδή ένα αριστοτεχνικά επεξεργασμένο τέχνασμα για την επιβολή μιας υπόγειας λογοκρισίας, με το πρόσχημα της νομιμότητας και της τάξης. Στα ίδια προσχήματα είχαν καταφύγει και οι ιεροεξεταστές του Μεσαίωνα.

.
Είναι γεγονός, πως πολλά από τα άρθρα μου μπορεί να έχουν κινηθεί, όντως, έξω από τους κανόνες που έχουν θεσπίσει οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, αλλά παραδόξως, έχουν γίνει κατανοητά από εκατοντάδες (για να μην πω χιλιάδες και θεωρηθώ αλαζονικός) αναγνώστες. Και αυτό ήταν όμως ακριβώς το ζητούμενο. Να γίνουν κατανοητά από τον καθένα.

.
Αν δεν είχαν καταγραφεί αλήθειες που πονάνε, κι αν όσα έγραψα ήταν κατά παράβαση οποιονδήποτε νομοθετικών κανόνων, τότε θα ήμουν σήμερα ήδη πίσω από τα σίδερα. Αλλά όχι, δεν εντοπίστηκαν νομοθετικές παραβάσεις, διότι την αλήθεια δεν την καταδικάζει κανένα σύνταγμα. Αυτό που εντοπίστηκε ήταν «τορπίλες» ενάντια στην απάτη, τη διαφθορά, την πνευματική υποδούλωση. Για αυτά τα αδικήματα δεν έχουν κατασκευαστεί ακόμα οι σχετικοί νόμοι. Είμαι βέβαιος όμως ότι τους επεξεργάζονται, και ότι θα είναι επίσης σύντομα έτοιμα τα ...επόμενα στρατόπεδα συγκέντρωσης, για τους αντιφρονούντες.

~~~~~